Hard personage in zachte auteurshanden

Dagblad van het Noorden.

De eerste zin van deze fijne novelle van Hannah van Wieringen (Haarlem, 1982) vat het verhaal samen: ‘IJzerwaren Eddy dacht aan het ei.’ Dat is precies wat er gebeurt – hoofdpersoon Eddy vindt een ei en loopt vervolgens een dag lang door Amsterdam, denkend aan dat ei. Maar het vat ook samen wat de in het verhaal er toe doende gebeurtenis is, hoe dat ei met Eddy iets doet. Het zorgt ervoor dat de hoofdpersoon, normaliter vastgeroest in harde gedachten, voor het eerst in tijden denkt aan iets kwetsbaars en zachts.

Eddy is de huisbaas van een aantal meisjes van wie hij niets verwacht. Niet dat ze zijn huis niet zullen vervuilen, niet dat ze hun huur op tijd betalen, niet dat hij hen kan vertrouwen. Dus doorzoekt hij hun kamers en kijkt hij onder hun bed. Gewend en voor zijn eigen gevoel gerechtvaardigd daar de vreemdste dingen te vinden, vindt hij op een dag ineens in een doos zaagsel een ei. Zo’n ei is kwetsbaar, weet Eddy. Wie weet wat er allemaal mee kan gebeuren? Hij neemt het dus mee. Naar een vriend die taxidermist is, en naar de dierentuin. Hij houdt het zelfs bij zich als hij een peepshow bezoekt. Wat moet er anders komen van dat ei?

Dit is een mooi verhaal van een avontuur in iemands hoofd, geïllustreerd via een wandeltocht in Amsterdam. Ook is het een elegante stijloefening. Elke zin betekent iets en geeft veel informatie, het verhaal zit echt goed vol. Wat heel leuk is: Van Wieringen krijgt het voor elkaar haar eigen stijl met Eddy’s gedachten te mengen. Zo maakt ze goed duidelijk hoe het hoofd van haar personage werkt. Vaak doet ze het door zijn gedachten bijna letterlijk door te laten sijpelen in haar vertellersstem, alsof ze hem nadoet: ‘Wat er precies verkeerd was geschoten in z’n rug hij wist het niet, maar hij werkte zich er de zoldertrap mee omhoog.’

Zo denkt Eddy dus. En zo zou hij praten. Zo wordt bovendien duidelijk dat Eddy in haar handen net zo kwetsbaar is als het ei in de zijne – dit is een verhaal waarin je de aanwezigheid van de auteur kan voelen. En wat Eddy uiteindelijk denkt? Eddy denkt: prijs de dag niet voor het avond is. Maar misschien wordt dat vandaag anders.

SONJA SCHULTE