elk woord op de juiste plek

Korte momentopnamen zijn het, kleine impressies uit een aantal mensenlevens, het debuut van Hannah van Wieringen ( 1982, Haarlem). Verhalen over mensen in het fictieve dorp Gravezuid, ergens in de polder in Noord-Holland, met elkaar verbonden door die plek en door de dag waarop ze zich afspelen, tijdens het kermisweekend.
Van Wieringen, die eerder theaterteksten schreef, toont zich een meesterlijk evenwichtskunstenaar op het slappe koord van de taal. Trefzeker, met ogenschijnlijke eenvoud, maar elk woord op de juiste plek, weet zij telkens haast filmische beelden op te roepen. Ze schrijft over de oude kroegbaas en zijn vrouw, over de kunstenaar die opeens besluit in zijn kano te stappen en alles achter zich te laten, over de jongen die in het water van de nabije vaart dingen probeert op te duiken en over de hulp in het cafe die heimelijk verliefd is op de jonge kroegbaas. Ze doet dat met psychologisch inzicht en milde ironie en weet al due tobbers in korte, raak gekozen bewoordingen haasr tastbaar neer te zetten. Over de dorpsmakelaar:’ Hij was het graag eens met zijn cliënten…een soort polderkameleon.’
Je zou meer over ze willen weten, hoe het verder gaat, wat er gebeurt als Sabine omhoog kijkt en lichaam van Geesje ziet bungelen, en of Johan het ongeluk op de dijk overleeft. Maar dat vertelt Van Wieringen niet, dat mag je als lezer zelf invullen. Het gaat haar om de loomte van die dag, die mensenlevens die niets en toch alles met elkaar te maken hebben. – Sonja de Jong