Latest articles

schermafbeelding-2017-11-07-om-21-01-27

de Theatermaker

Voor de voorstelling Stemmen in de foyer Hee. Kleurenmus! Je geeft licht! Hee, daar ben je. Ik heb de kaarten. Zin! Wauw, dat shirt. Ja. Magenta doet wel wat, hè. Nou. Zeker met die lippenstift. You like? Heel. Weet je nog dat magenta pak dat we in Brooklyn vonden? Zijde! Ja, waar is dat eigenlijk?…

schermafbeelding-2017-11-07-om-20-48-40

Het beste wat we hebben

Seksualiteit en kinderen in één zin, het maakt ons uiterst ongemakkelijk. En wat ons ongemakkelijk maakt, laat zich doorgaans goed in de literatuur onderzoeken. Evenals dat wat voor heilig doorgaat. Denk aan Tijger, tijger van Margaux Fragoso, waarin een jonge vrouw verslag doet van een relatie die begint als ze als zevenjarig meisje als geliefde…

schermafbeelding-2017-10-08-om-09-44-48

Vergeet de meisjes

‘Naar vriendschap zo een mateloos verlangen’ schreef Jacob Israel de Haan in zijn gedicht Liederen (1917). In Vergeet de meisjes, het vierde boek van Alma Mathijsen, zoomt zij in op een vriendschap, die vervuld is van dit mateloos verlangen. We volgen Fields, een zelfverklaard middelmatig, Amerikaans Nederlandse journalist op een opdracht de mythische schrijfster Iris…

schermafbeelding-2017-09-09-om-16-38-52

de Theatermaker

op de wachtlijst stemmen in de foyer   Stop de tijd! Alles uit je handen laten vallen en dit boek over octopussen lezen. Nou. ik – Ik heb nog nooit zoiets gelezen. Okee, wat – Ik overweeg een aquarium. Wat, thuis? Ja. ik overweeg een aquarium en een octopus. Maar niet echt toch? Nee zielig,…

schermafbeelding-2017-09-09-om-16-35-27

Wie zijn wonden toont, zal entertainen

‘Wie zijn wonden toont, zal genezen.’ Dit credo hanteerde theatermaker Christoph Schlingensief in zijn theaterperformance Eine Kirche der Angst für dem Fremden in mir (2004). Schlingensief regisseerde zichzelf in een theatrale, seculiere mis, met een hoge inzet. Hij leed aan een ongeneeslijke longkanker en wilde zijn onvermijdelijke sterven bezweren, oefenen en vieren tegelijk. Dit deed…

schermafbeelding-2017-08-07-om-16-09-11

De middelste dag van het jaar – Maria Stahlie

recensie NRC Misschien wordt het tijd het begrip coming of age van een spiegelbegrip te voorzien verderop op de levenslijn. Wordt de westerse mens niet steeds ouder? Onze actieve jaren lengen en in de literatuur is hier een weerslag van te vinden. De hoofdpersoon van de roman De middelste dag van het jaar van Maria…