Latest articles

schermafbeelding-2017-10-08-om-09-44-48

Vergeet de meisjes

‘Naar vriendschap zo een mateloos verlangen’ schreef Jacob Israel de Haan in zijn gedicht Liederen (1917). In Vergeet de meisjes, het vierde boek van Alma Mathijsen, zoomt zij in op een vriendschap, die vervuld is van dit mateloos verlangen. We volgen Fields, een zelfverklaard middelmatig, Amerikaans Nederlandse journalist op een opdracht de mythische schrijfster Iris…

schermafbeelding-2017-09-09-om-16-38-52

de Theatermaker

op de wachtlijst stemmen in de foyer   Stop de tijd! Alles uit je handen laten vallen en dit boek over octopussen lezen. Nou. ik – Ik heb nog nooit zoiets gelezen. Okee, wat – Ik overweeg een aquarium. Wat, thuis? Ja. ik overweeg een aquarium en een octopus. Maar niet echt toch? Nee zielig,…

schermafbeelding-2017-09-09-om-16-35-27

Wie zijn wonden toont, zal entertainen

‘Wie zijn wonden toont, zal genezen.’ Dit credo hanteerde theatermaker Christoph Schlingensief in zijn theaterperformance Eine Kirche der Angst für dem Fremden in mir (2004). Schlingensief regisseerde zichzelf in een theatrale, seculiere mis, met een hoge inzet. Hij leed aan een ongeneeslijke longkanker en wilde zijn onvermijdelijke sterven bezweren, oefenen en vieren tegelijk. Dit deed…

schermafbeelding-2017-08-07-om-16-09-11

De middelste dag van het jaar – Maria Stahlie

recensie NRC Misschien wordt het tijd het begrip coming of age van een spiegelbegrip te voorzien verderop op de levenslijn. Wordt de westerse mens niet steeds ouder? Onze actieve jaren lengen en in de literatuur is hier een weerslag van te vinden. De hoofdpersoon van de roman De middelste dag van het jaar van Maria…

schermafbeelding-2017-06-12-om-10-39-31

de Theatermaker

stemmen in het theater voor de dansvoorstelling     hoe was Athene, lieve baas? oeh. zachtjes met me. het was nogal geweldig. gister. wel veel masticha. misschien te veel. en hier? hier was hier. ik moet meer bewegen. masticha? likeur, met de harstranen van de mastiekboom. er stond weinig in tussen dat feest, de mensen…

schermafbeelding-2017-02-22-om-12-52-56

Angst doodt begeerte, over de tekstbewerking van de Penthesilea van Von Kleist

‘Oh, Prothoe, mij zo fel te raken. Is het niet alsof ik hels van woede een lier wil vertrappen? Zwevend op de nachtwind? Terwijl dezelfde lier mijn naam stil fluistert.’ Het verhaal Penthesilea, koningin van de Amazonen, regeert haar oorlogszuchtige vrouwenstaat met harde hand. In hun traditie mogen haar onderdanen alleen met mannen verkeren om…